Podróże

Znajdujący się w Sztokholmie kościół pod wezwaniem świętego Eryka jest świątynią katolicką. Pełna jego nazwa brzmi Katolicka Katedra świętego Eryka. Obiekt ten powstał w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia, wtedy również został po raz pierwszy konsekrowany. Po raz dugi miało to miejsce przed dwudziestoma sześcioma laty – po tym, jak kościół ten został rozbudowany – rozbudowa ta miała bardzo gruntowny charakter. świątynia ta nie jest dużym obiektem. Składa się z jednej tylko nawy. Jej fasada posiada obecnie neoromański charakter. w takim tez stylu zostało utrzymane wnętrze tego kościoła, chociaż nie brakuje w nim również elementów zaczerpniętych z modernizmu. Koszt przebudowy kościoła został oszacowany na dwadzieścia cztery miliony koron szwedzkich. Zdecydowana większość tej kwoty pochodziła z datków wiernych. Jako ciekawostkę można dodać w tym miejscu, iż odbywające się w tym kościele nabożeństwa są nie tylko w języku szwedzkim, ale również i w wielu innych, w tym także po polsku.

Znajdujący się w Sztokholmie Kościół Fiński to kolejny przykład świątyni ewangelicko-luterańskiej. Oficjalnie jest to kościół pod wezwaniem Fryderyka I. początki tej świątyni sięgają jeszcze przełomu lat czterdziestych oraz pięćdziesiątych siedemnastego stulecia, kiedy to powstał budynek noszący nazwę Lilla Bollhuset. Było to miejsce służące dworowi królewskiemu do zabaw – organizowano tam przedstawienia teatralne oraz grano w piłkę. W połowie lat dwudziestych osiemnastego stulecia budynek ten zakupiła parafia kościoła luterańskiego. Zapadła wówczas decyzja o przekształceniu go w kościół. Prace w tym zakresie przebiegły bardzo szybko, albowiem już po zaledwie kilku miesiącach nowa świątynia została konsekrowana. Wygląd zewnętrzny tego obiektu jest bardzo mylący – w żadnym wypadku nie kojarzy się on bowiem z kościołem. Wnętrze tego budynku nie jest duże – jednorazowo zmieścić się tutaj może niespełna czterysta osób. Na uwagę zasługują tutaj organy zbudowane u schyłku osiemnastego wieku.

Szczawnica to miejscowość położona w województwie małopolskim. Jej powierzchnia zajmuje prawie trzydzieści trzy kilometry kwadratowe, jeżeli zaś chodzi o liczbę ludności, to wynosi ona nieco ponad sześć tysięcy. Nadania praw miejskich Szczawnica doczekała się przed czterdziestoma siedmioma laty. Funkcję uzdrowiskową pełniła już w połowie dziewiętnastego stulecia. Przyjeżdżają tutaj przede wszystkim osoby cierpiące z powodu schorzeń układu pokarmowego oraz oddechowego. Wpływ na to mają nie tylko niesamowicie korzystne warunki atmosferyczne, jakie tu panują, ale również obecność szczaw alkalicznych słonych. W planach jest otwarcie placówki muzealnej, w której zaprezentowane byłyby eksponaty związane z historią tego uzdrowiska. Póki co, przedsięwzięcie jest na etapie gromadzenia tychże eksponatów. Ponadto Szczawnica odwiedzana jest bardzo chętnie przez amatorów narciarstwa. Tras narciarskich jest tutaj sporo. Największa spośród nich liczy sobie dwa kilometry i posiada wyciąg czterokrzesełkowy.

Kudowa-Zdrój to jeszcze jedna nasza rodzima miejscowość uzdrowiskowa. Zlokalizowana jest w województwie dolnośląskim. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie trzydzieści cztery kilometry kwadratowe, a zamieszkiwana jest przez ponad dziesięć tysięcy osób. Nadania praw miejskich doczekała się przed sześćdziesięcioma czterema laty. Pierwsze historycznie udokumentowane informacje na jej temat pochodzą z lat pięćdziesiątych czternastego stulecia. Początkowo znajdowała się na tym terenie bardzo mała osada wiejska. Lecznicze źródła zostały tutaj odkryte w wieku siedemnastym. Wody te charakteryzowały się między innymi zróżnicowaniem w zakresie składu chemicznego. Niedługo potem pojawiły się tu pierwsze urządzenia kąpielowe. Uzdrowisko to oczywiście główna atrakcja tej miejscowości, ale jest utaj wiele interesujących miejsc, które warto zobaczyć. Wspomnieć należy chociażby o słynnej Kaplicy Czaszek w dzielnicy o nazwie Czermna – w skali europejskiej jest to jeden z trzech zaledwie obiektów tego rodzaju.

Muszyna położona jest w województwie małopolskim. Jest to jedna z bardziej znanych polskich miejscowości uzdrowiskowych. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie dwadzieścia cztery kilometry kwadratowe. Zamieszkiwana jest przez niemalże pięć tysięcy osób. Prawa miejskie zostały jej nadane wraz z początkiem lat czterdziestych czternastego stulecia. Miejscowość ta uzdrowiskiem stała się w latach dwudziestych minionego wieku. Uzyskanie takiego statusu stało się możliwe dzięki staraniom czynionym przez dwie osoby, a byli to panowie Seweryn Mściwujewski oraz Antoni Jurczak. Członkiem Związku Uzdrowisk Polskich Muszyna stała się na dziewięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Działania wojenne zdewastowały niestety wszystkie urządzenia. Działalność o charakterze uzdrowiskom wznowiono tutaj dopiero trzynaście lat po zakończeniu wojny. Muszyna jest wyposażona w bardzo bogate źródła wód mineralnych o leczniczych właściwościach. Są one zasobne w niezbędne dla ludzkiego organizmu pierwiastki.

Rymanów-Zdrój to jeszcze jedna miejscowość uzdrowiskowa w naszym kraju. Szukać jej należy w województwie podkarpackim. Źródła leczniczych wód odkryte tutaj zostały w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Zadecydował o tym zupełny przypadek. Ówczesna właścicielka tej miejscowości, a mianowicie Anna Potocka, wybrała się wraz ze swoimi dziećmi na spacer – cennego odkrycia dokonał jeden z jej synków. Badania nad tym czy z leczniczego punktu widzenia źródła są rzeczywiście przydatne zajęły łącznie trzy lata. Kiedy zostało potwierdzone, że w rzeczy samej wody te odznaczają się leczniczymi właściwościami, rozpoczęto budować pierwsze pensjonaty. Rymanów-Zdrój pod tym względem rozwijał się naprawdę wspaniale, powstały nowe obiekty wyposażane w potrzebne do rozmaitych kuracji urządzenia. Druga wojna światowa zniszczyła tu jednak wszystko. Po jej zakończeniu przystąpiono do odbudowy uzdrowiska. Warto nadmienić, iż kuracjuszami były tu tak znane osoby jak dla przykładu Stanisław Wyspiański.

Kościół Gustawa Adolfa, który znajduje się w Sztokholmie, jest świątynią ewangelicko-luterańską. Gustaw II Adolf będący jego patronem był jednym z bohaterów wojny trzydziestoletniej. Obiekt ten cieszy się oficjalnym statusem zabytku. Powstał on w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Jego wybudowanie zajęło łącznie dwa lata. Projekt sporządził architekt nazwiskiem Carl Moller – był on jednym z najbardziej wziętych architektów w tamtych czasach. W konsekracji tej świątyni uczestniczyło wielu znamienitych gości z ówczesnym królem Szwecji Oskarem II na czele. Wydarzenie te miało miejsce w dwieście sześćdziesiątą rocznicę śmierci Gustawa II Adolfa. Świątyni został nadany charakter neogotycki. Jest to trójnawowa budowla. Na jej wieży umieszczono dwa dzwony – jeden i drugi zostały odlane w rok po konsekracji kościoła. Okna prezentują się wyjątkowo dekoracyjnie, albowiem są w nich umieszczone piękne witraże. Na uwagę zasługują także organy pochodzące sprzed czterdziestu jeden lat.

Kościół Gustawa Wazy znajdujący się w szwedzkiej stolicy jest następnym przykładem świątyni ewangelicko-luterańskiej jaka znajduje się w tym mieście. Jest to obiekt posiadający status zabytkowego. Powstał on na początku minionego stulecia. Jego wybudowanie zajęło w sumie pięć lat. Osiem lat po konsekracji został on poddany bardzo gruntownemu remontowi, który zajął cały rok. Witraże oraz mozaiki, które można dzisiaj we wnętrzu tej świątyni podziwiać zostały wykonane przed pięćdziesięcioma trzema laty. Są one dziełem artysty nazwiskiem Einar Forseth. Kościół poddawany był przebudowom również i w latach sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych minionego stulecia. Przed kilkunastoma laty natomiast prowadzono prace renowacyjne przy fasadzie tego obiektu. W ramach ciekawostki warto tutaj dodać, iż rzeźba, która zdobi tutejszy ołtarz główny jest największą w całej Szwecji rzeźbą wykonaną w stylu barokowym. Powstała ona w pierwszej połowie osiemnastego stulecia, miała trafić do katedry w Uppsali.

Zamek królewski w Windsorze to niewątpliwie najbardziej znana budowla tego rodzaju, jaka znajduje się w Wielkiej Brytanii, a mówiąc precyzyjniej – w Anglii. Jest to jedna z trzech oficjalnych rezydencji brytyjskiej rodziny królewskiej. Zamek powstał w jedenastym stuleciu i od tamtego czasu aż do dziś stanowi królewską siedzibę. Obecna królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II dość często spędza tutaj weekendy, a także podejmuje swoich gości – zarówno na audiencjach oficjalnych, jak i prywatnych. Zamek w Windsorze słynie również z tego, że spośród wszystkich zamieszkałych tego typu obiektów na świecie jest największy. Na długość liczy on sobie osiemset metrów. Posiada dziewiętnaście baszt. Całkowita powierzchnia znajdujących się w nim podłóg oscyluje w granicach czterdziestu pięciu tysięcy kilometrów kwadratowych. Wnętrza zamku ozdobione są rozlicznymi dziełami sztuki. Przed siedemnastoma laty wybuchł tutaj poważny pożar, który zniszczył prawie całkowicie część zamku. Jego odbudowa zajęła pięć lat.

Pałac Buckingham to jeden z najbardziej znanych tego rodzaju obiektów nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i na całym świecie. Znajduje się w Londynie. Słynie przede wszystkim z tego, iż stanowi jedną z trzech oficjalnych rezydencji brytyjskiej rodziny królewskiej. Warto w tym miejscu dodać jako ciekawostkę, że jest to największy na całym świecie królewski pałac, który od początku swojego powstania do dnia dzisiejszego wciąż spełnia tę samą funkcję. Obiekt ten powstał na początku osiemnastego stulecia. Siedzibą rodziny królewskiej oficjalnie ogłoszony został w latach trzydziestych dziewiętnastego wieku. W całej swojej historii był niejednokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Dla mieszkańców miejsce te jest symbolem i ma ogromne znaczenie – to właśnie tutaj składali kwiaty po tragicznej śmierci uwielbianej przez nich księżnej Diany. Część pomieszczeń Pałacu Buckingham jest udostępniona dla turystów – zwiedzać je można wówczas, gdy monarchini wyjeżdża na wakacje, czyli w sierpniu i we wrześniu.