Podróże

Cuzco jest jednym z najbardziej znanych peruwiańskich miast. Szukać go należy w południowej części tego kraju. Leży na wysokości przekraczającej nieznacznie trzy tysiące trzysta dwadzieścia metrów ponad poziomem morza. Aktualnie jest to stolica regionu noszącego taką samą nazwę. Historia tego miasta sięga dwunastego stulecia – wtedy to właśnie zostało ono założone. Była to zasługa Manco Capaca – legendarnego już założyciela inkaskiej dynastii. W latach trzydziestych miejscowość ta została zdobyta przez hiszpańskich konkwistadorów. Oni również ją spalili, a na jej miejscu wznieśli nową – swoją. Ogólnie rzecz biorąc, najlepszym okresem w dziejach Cuzco był wiek piętnasty. Do dnia dzisiejszego podziwiać tutaj można to, co pozostało po wzniesionych przez Inków budowlach. Takich ruin nie brakuje również i w okolicach miasta. Stanowi ono obowiązkowy punkt na turystycznej mapie Peru. Od wielu lat naukowcy prowadzą tutaj swoje badania – to jedno z najważniejszych w kraju stanowisk archeologicznych.

Stolicą Peru jest Lima. To także największe w tym kraju miasto. Zajmuje on powierzchnię przekraczającą nieznacznie osiemset cztery kilometry kwadratowe. Jeżeli natomiast chodzi o liczbę ludności, to przekracza ona siedem milionów sześćset tysięcy. Miasto jest zlokalizowane nad Oceanem Spokojnym. Jego historia sięga połowy lat trzydziestych szesnastego stulecia, kiedy to zostało założone. Zawdzięczać ten fakt należy konkwistadorom rodem z Hiszpanii, którzy przybyli wówczas kolonizować ten rejon świata. Początkowo Lima nazywana była Miastem Królów. Stolicą kraju stała się na początku lat dwudziestych dziewiętnastego stulecia. W chwili obecnej jest to najważniejszy w zasadzie pod każdym jednym względem ośrodek w Peru. Znajdujący się w starej jego części urbanistyczny zespół figuruje od lat dwudziestu jeden na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Miasto każdego roku jest odwiedzane przez całe rzesze turystów. Zabytkowych obiektów oraz godnych odwiedzenia miejsc tutaj z pewnością nie brakuje.

Ukajali jest jedną z rzek, jakie są zlokalizowane na terytorium Peru. Jej długość wynosi niewiele tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt kilometrów, natomiast powierzchnia jej zlewni jest szacowana na niemalże trzysta siedemdziesiąt pięć tysięcy kilometrów kwadratowych. Odnośnie długości, to jeżeli liczyć by ją poczynając od źródeł rzeki Apurimac, to długość Ukajali wzrośnie do niespełna dwóch tysięcy czterystu kilometrów. Swoje źródła rzeka ta ma w Andach, a są nimi takie zbiorniki jak Urubamba oraz wspominana już powyżej Apurimac. Górny odcinek Ukajali charakteryzuje się przede wszystkim tym, że bardzo liczne są tutaj wodospady, a także progi. W częściach środkowej oraz dolnej natomiast obecne są występujące w bardzo dużych ilościach meandry. Na wysokości miasta Iquitos Ukajali łączy się z inną rzeką, a mianowicie z Maranon. W powszechnej opinii to właśnie Ukajali uznaje się za źródło potężnej Amazonki. Żeglowna jest ona na odcinku około tysiąca dwustu kilometrów poczynając od Cumarii (miasto).

Coracora to jedno z miast, jakie znajdują się na terytorium Peru. Szukać go należy w regionie o nazwie Ayacucho. Jest jednocześnie stolicą prowincji noszącej nazwę Parinacochas. Nie jest to duża miejscowość – otóż według danych pochodzących z roku ubiegłego mieszkało tutaj nieco ponad dziesięć i pół tysiąca osób. Historia tej miejscowości sięga siedemnastego stulecia – wówczas została ona założona. Była to zasługa konkwistadorów przybyłych na te ziemie z Hiszpanii. Początkowo osiedlali się tutaj andyjscy Indianie, lecz w miarę upływu czasu coraz więcej było tutaj Europejczyków. Do dnia dzisiejszego przetrwało tutaj bardzo wiele budynków wzniesionych w stylu kolonialnym. Wraz z końcem dziewiętnastego stulecia Coracora stało się jednym z najbardziej zamożnych miast peruwiańskich. Taki stan trwał mniej więcej do początku lat czterdziestych minionego wieku. Od tego momentu sytuacja zaczęła się pogarszać, a załamanie nastąpiło w latach osiemdziesiątych. Od kilku lat dopiero obserwuje się poprawę.

Amazonka to jedna z najbardziej znanych rzek świata. Przepływa przez terytoria trzech państw, pośród których znajduje się także Peru. Oprócz tego wymienić w tym miejscu można Brazylię oraz Kolumbię. Całkowita jej długość wynos około sześciu tysięcy czterystu kilometrów, co daje jej miejsce w ścisłej czołówce światowej – w zależności od źródła, pierwsze albo drugie. Nie ma natomiast najmniejszych wątpliwości co do tego, że Amazonka jest numerem jeden na świecie spośród wszystkich rzek, jeśli chodzi o średni przepływ w skali roku – szacowany jest on na dwieście dziewiętnaście metrów sześciennych na sekundę. To naprawdę imponujący wynik. Co do wspominanej powyżej długości z kolei, już od bardzo długiego czasu toczą się w tej kwestii spory. Na uwadze trzeba mieć jednakże to, że Amazonka nie jest rzeką regulowaną – a tego rodzaju nieregulowane zbiorniki mają to do siebie, że nie odznaczają się przez cały czas taką samą długością. Rzeka jest żeglowna na niespełna czterech i pół tysiąca kilometrach.

Maranon to jedna z rzek, jakie zlokalizowane są na terytorium Peru. Na długość liczy ona sobie niemalże tysiąc sześćset kilometrów. Wypływa ona w odległości niespełna stu sześćdziesięciu kilometrów od stolicy Peru – czyli Limy. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech tej rzeki jest to, że odznacza się niezwykle wartkim nurtem. Nie brakuje na niej również ani wodospadów, ani raf. Z tego właśnie powodu nigdy nie wykorzystywano jej wód w celach transportowych. Grozi to bowiem zbyt dużym niebezpieczeństwem. Tym bardziej, że rzeka pełna jest od bardzo ostrych i niespodziewanych zakrętów. Tylko w jednym z początkowych jej etapów liczba wodospadów przekracza trzydzieści. Na tym też wczesnym etapie na odcinku pięćdziesięciu kilometrów rzeka tworzy kanion. Niedaleko ujścia rzeki Imasa Maranon zwalnia tempo i płynie już nieco wolniej. Na jednym z końcowych etapów występuje na rzece wiele wysepek oraz mielizn, natomiast przy brzegach pojawiają się gęste dżungle. Maranon znajduje ujście w Amazonce.

Kanion Colca znajduje się w Peru, a mówiąc precyzyjniej – w kanionie rzeki noszącej taką właśnie nazwę. Jest on zlokalizowany w regionie o nazwie Arequipa. Od miast będą tego stolica tego regionu dzieli go odległość około stu kilometrów. Od strony lewej ściany tego kanionu wznoszą się na wysokość wynoszącą niemalże trzy tysiące dwieście metrów ponad poziomem morza, natomiast od strony prawej wysokość ta jest o tysiąc metrów większa. Kanion Colca słynie przede wszystkim z tego, że jest drugim najgłębszym na całym ziemskim globie tego rodzaju miejscem. Na długość natomiast liczy on sobie niemalże sto dwadzieścia kilometrów. Jego dno kojarzyć się może na pierwszy rzut oka z powierzchnią Księżyca – pokrywają je bowiem głazy i nie występuje tam jakakolwiek roślinność. Po raz pierwszy w historii kanion ten przepłynięty został przed dwudziestoma ośmioma laty. Jako ciekawostkę podać można w tym miejscu, iż dokonali tego nasi rodacy. Było ich łącznie czterech, a przez kanion przeprawiali się kajakami.

Taquile jest wyspa, której szukać należy na jeziorze Titicaca w tej części, która administracyjnie podlega pod Peru. W odległości około czterdziestu pięciu kilometrów znajduje się miejscowość o nazwie Puno. Na długość wyspa liczy sobie pięć i pół kilometra, natomiast jeżeli chodzi o szerokość, to jest to niewiele ponad półtora metra. Liczba zamieszkujących ja na stałe osób jest zmienna, a waha się w przedziale pomiędzy tysiąc siedmiuset mieszkańcami a dwoma i pół. Najwyższy na Taquile położony jest na wysokości nieznacznie przekraczającej cztery tysiące metrów ponad poziomem morza. Tubylcy posługują się językiem keczua. Ludzie zamieszkiwali tutaj już od czasów starożytnych. Imperium Inków przejęło ją na własność wraz z początkiem trzynastego stulecia. Po inkaskiej kulturze pozostało tutaj bardzo wiele ruin rozmaitych budowli. Jako ciekawostkę wspomnieć można w tym miejscu, iż w szesnastym wieku, kiedy dotarli w te rejony konkwistadorzy z Hiszpanii, wyspa broiła się przed nim najdłużej.

„Mówi się iż chili jest królem, duszą Meksykan- pożywieniem, lekarstwem, przyjemnością. Dla wielu Meksykan chili jest symbolem i wyróżnikiem ich kultury”. Kuchnię meksykańską można scharakteryzować jednym słowem – ostra! Meksykanie stali się dziedzicami kuchni azteckiej, w której chili było składnikiem powszechnym i podstawowym. Kuchnia meksykańska opiera się głównie na kukurydzy, roślinach strączkowych, mięsie, ostrych przyprawach i warzywach. Najbardziej popularne meksykańskie dania to: tortilla, tacos, burrito, nachos, salsa, enchiladas. Podstawę w daniach meksykańskich stanowi masa. Masa jest to rodzaj mączki kartoflanej, którą otrzymuje się z przemiału ziaren jęczmienia, wcześniej umaczanych w mleku kozim. Oto przepis na smaczne Burrito. Potrzebna będzie jedna puszka słodkiej i miękkiej kukurydza, 500 gram mięsa mielonego z łopatki, 1 saszetka Fix Kurczak po meksykańsku, 300 gram żółtego sera, sztuka czerwonej papryki i 6 sztuk gotowych placków tortilla. Odsączamy kukurydzę, paprykę kroimy w kostkę a ser ścieramy na tarce. Placki tortilla zawijamy w folię aluminiową i wkładamy do piekarnika, nagrzanego do 180 stopni. Mięso podsmażamy na patelni bez przypraw, czekamy aż zrobi się sypkie. Potem dolewamy szklankę wody i całość posypujemy Fix’em mieszając. Dodajemy 2/3 puszki kukurydzy i paprykę mieszamy i dusimy ok. 10 minut. Starty ser wsypujemy do miseczki. Do drugiej miski wsypujemy zawartość patelni. Placki tortilli układamy na talerzach i nakładamy do nich farsz. Potem posypujemy serem, składamy na pół bądź zwijamy w rulonik. Smacznego!

W starożytności, na terenach dzisiejszego Meksyku, obok siebie istniało kilka wielkich i rozwiniętych cywilizacji. Mowa tu o kulturach Olmeków, Majów, Tolteków, Azteków. Cywilizacje te posiadały własną specyficzną oraz unikalną sztukę. Pozostawiły po sobie wiele zabytków, które dzisiaj zaskakują nas wykonaniem, formą oraz oryginalnością. Cywilizacja Tolteków zbudowała dwa ogromne miasta: Tula i Cholula. Tulę założono w IX w, w wieku X stała się centrum kulturowym Mezoameryki. Obecnie znajduje się tu park archeologiczny, który opiekuje się sztuką Tolteków oraz promuje ją. Nie sposób żeby będąc w Meksyku, nie wybrać się do Calakmul. Jest to jedno z największych starożytnych miast Majów na Jukatanie. Można tu zobaczyć intrygujące i znane już na cały świat, starożytne piramidy. W samym mieście Meksyk, trzeba zobaczyć: Plaza de la Constitucion (Zocalo), Palacio Nacional, Templo Mayor. Zocalo jest jednym z największych placów na świecie. Na środku znajduje się ogromna flaga narodowa, a w obrębie placu jest również katedra, która jest największą katedrą Ameryki Łacińskiej (wieże mają wysokość 67m). Palacio Nacional to Plac Narodowy, który powstał na miejscu pałacu Montezumy. Templo Mayor jest wielką świątynią wzniesioną przez Azteków w XIV i XV wieku.