Podróże

Szczawnica to miejscowość położona w województwie małopolskim. Jej powierzchnia zajmuje prawie trzydzieści trzy kilometry kwadratowe, jeżeli zaś chodzi o liczbę ludności, to wynosi ona nieco ponad sześć tysięcy. Nadania praw miejskich Szczawnica doczekała się przed czterdziestoma siedmioma laty. Funkcję uzdrowiskową pełniła już w połowie dziewiętnastego stulecia. Przyjeżdżają tutaj przede wszystkim osoby cierpiące z powodu schorzeń układu pokarmowego oraz oddechowego. Wpływ na to mają nie tylko niesamowicie korzystne warunki atmosferyczne, jakie tu panują, ale również obecność szczaw alkalicznych słonych. W planach jest otwarcie placówki muzealnej, w której zaprezentowane byłyby eksponaty związane z historią tego uzdrowiska. Póki co, przedsięwzięcie jest na etapie gromadzenia tychże eksponatów. Ponadto Szczawnica odwiedzana jest bardzo chętnie przez amatorów narciarstwa. Tras narciarskich jest tutaj sporo. Największa spośród nich liczy sobie dwa kilometry i posiada wyciąg czterokrzesełkowy.

Kudowa-Zdrój to jeszcze jedna nasza rodzima miejscowość uzdrowiskowa. Zlokalizowana jest w województwie dolnośląskim. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie trzydzieści cztery kilometry kwadratowe, a zamieszkiwana jest przez ponad dziesięć tysięcy osób. Nadania praw miejskich doczekała się przed sześćdziesięcioma czterema laty. Pierwsze historycznie udokumentowane informacje na jej temat pochodzą z lat pięćdziesiątych czternastego stulecia. Początkowo znajdowała się na tym terenie bardzo mała osada wiejska. Lecznicze źródła zostały tutaj odkryte w wieku siedemnastym. Wody te charakteryzowały się między innymi zróżnicowaniem w zakresie składu chemicznego. Niedługo potem pojawiły się tu pierwsze urządzenia kąpielowe. Uzdrowisko to oczywiście główna atrakcja tej miejscowości, ale jest utaj wiele interesujących miejsc, które warto zobaczyć. Wspomnieć należy chociażby o słynnej Kaplicy Czaszek w dzielnicy o nazwie Czermna – w skali europejskiej jest to jeden z trzech zaledwie obiektów tego rodzaju.

Muszyna położona jest w województwie małopolskim. Jest to jedna z bardziej znanych polskich miejscowości uzdrowiskowych. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie dwadzieścia cztery kilometry kwadratowe. Zamieszkiwana jest przez niemalże pięć tysięcy osób. Prawa miejskie zostały jej nadane wraz z początkiem lat czterdziestych czternastego stulecia. Miejscowość ta uzdrowiskiem stała się w latach dwudziestych minionego wieku. Uzyskanie takiego statusu stało się możliwe dzięki staraniom czynionym przez dwie osoby, a byli to panowie Seweryn Mściwujewski oraz Antoni Jurczak. Członkiem Związku Uzdrowisk Polskich Muszyna stała się na dziewięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Działania wojenne zdewastowały niestety wszystkie urządzenia. Działalność o charakterze uzdrowiskom wznowiono tutaj dopiero trzynaście lat po zakończeniu wojny. Muszyna jest wyposażona w bardzo bogate źródła wód mineralnych o leczniczych właściwościach. Są one zasobne w niezbędne dla ludzkiego organizmu pierwiastki.

Rymanów-Zdrój to jeszcze jedna miejscowość uzdrowiskowa w naszym kraju. Szukać jej należy w województwie podkarpackim. Źródła leczniczych wód odkryte tutaj zostały w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Zadecydował o tym zupełny przypadek. Ówczesna właścicielka tej miejscowości, a mianowicie Anna Potocka, wybrała się wraz ze swoimi dziećmi na spacer – cennego odkrycia dokonał jeden z jej synków. Badania nad tym czy z leczniczego punktu widzenia źródła są rzeczywiście przydatne zajęły łącznie trzy lata. Kiedy zostało potwierdzone, że w rzeczy samej wody te odznaczają się leczniczymi właściwościami, rozpoczęto budować pierwsze pensjonaty. Rymanów-Zdrój pod tym względem rozwijał się naprawdę wspaniale, powstały nowe obiekty wyposażane w potrzebne do rozmaitych kuracji urządzenia. Druga wojna światowa zniszczyła tu jednak wszystko. Po jej zakończeniu przystąpiono do odbudowy uzdrowiska. Warto nadmienić, iż kuracjuszami były tu tak znane osoby jak dla przykładu Stanisław Wyspiański.

Kościół Gustawa Adolfa, który znajduje się w Sztokholmie, jest świątynią ewangelicko-luterańską. Gustaw II Adolf będący jego patronem był jednym z bohaterów wojny trzydziestoletniej. Obiekt ten cieszy się oficjalnym statusem zabytku. Powstał on w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Jego wybudowanie zajęło łącznie dwa lata. Projekt sporządził architekt nazwiskiem Carl Moller – był on jednym z najbardziej wziętych architektów w tamtych czasach. W konsekracji tej świątyni uczestniczyło wielu znamienitych gości z ówczesnym królem Szwecji Oskarem II na czele. Wydarzenie te miało miejsce w dwieście sześćdziesiątą rocznicę śmierci Gustawa II Adolfa. Świątyni został nadany charakter neogotycki. Jest to trójnawowa budowla. Na jej wieży umieszczono dwa dzwony – jeden i drugi zostały odlane w rok po konsekracji kościoła. Okna prezentują się wyjątkowo dekoracyjnie, albowiem są w nich umieszczone piękne witraże. Na uwagę zasługują także organy pochodzące sprzed czterdziestu jeden lat.

Kościół Gustawa Wazy znajdujący się w szwedzkiej stolicy jest następnym przykładem świątyni ewangelicko-luterańskiej jaka znajduje się w tym mieście. Jest to obiekt posiadający status zabytkowego. Powstał on na początku minionego stulecia. Jego wybudowanie zajęło w sumie pięć lat. Osiem lat po konsekracji został on poddany bardzo gruntownemu remontowi, który zajął cały rok. Witraże oraz mozaiki, które można dzisiaj we wnętrzu tej świątyni podziwiać zostały wykonane przed pięćdziesięcioma trzema laty. Są one dziełem artysty nazwiskiem Einar Forseth. Kościół poddawany był przebudowom również i w latach sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych minionego stulecia. Przed kilkunastoma laty natomiast prowadzono prace renowacyjne przy fasadzie tego obiektu. W ramach ciekawostki warto tutaj dodać, iż rzeźba, która zdobi tutejszy ołtarz główny jest największą w całej Szwecji rzeźbą wykonaną w stylu barokowym. Powstała ona w pierwszej połowie osiemnastego stulecia, miała trafić do katedry w Uppsali.

Zamek królewski w Windsorze to niewątpliwie najbardziej znana budowla tego rodzaju, jaka znajduje się w Wielkiej Brytanii, a mówiąc precyzyjniej – w Anglii. Jest to jedna z trzech oficjalnych rezydencji brytyjskiej rodziny królewskiej. Zamek powstał w jedenastym stuleciu i od tamtego czasu aż do dziś stanowi królewską siedzibę. Obecna królowa Wielkiej Brytanii Elżbieta II dość często spędza tutaj weekendy, a także podejmuje swoich gości – zarówno na audiencjach oficjalnych, jak i prywatnych. Zamek w Windsorze słynie również z tego, że spośród wszystkich zamieszkałych tego typu obiektów na świecie jest największy. Na długość liczy on sobie osiemset metrów. Posiada dziewiętnaście baszt. Całkowita powierzchnia znajdujących się w nim podłóg oscyluje w granicach czterdziestu pięciu tysięcy kilometrów kwadratowych. Wnętrza zamku ozdobione są rozlicznymi dziełami sztuki. Przed siedemnastoma laty wybuchł tutaj poważny pożar, który zniszczył prawie całkowicie część zamku. Jego odbudowa zajęła pięć lat.

Pałac Buckingham to jeden z najbardziej znanych tego rodzaju obiektów nie tylko w Wielkiej Brytanii, ale i na całym świecie. Znajduje się w Londynie. Słynie przede wszystkim z tego, iż stanowi jedną z trzech oficjalnych rezydencji brytyjskiej rodziny królewskiej. Warto w tym miejscu dodać jako ciekawostkę, że jest to największy na całym świecie królewski pałac, który od początku swojego powstania do dnia dzisiejszego wciąż spełnia tę samą funkcję. Obiekt ten powstał na początku osiemnastego stulecia. Siedzibą rodziny królewskiej oficjalnie ogłoszony został w latach trzydziestych dziewiętnastego wieku. W całej swojej historii był niejednokrotnie rozbudowywany i przebudowywany. Dla mieszkańców miejsce te jest symbolem i ma ogromne znaczenie – to właśnie tutaj składali kwiaty po tragicznej śmierci uwielbianej przez nich księżnej Diany. Część pomieszczeń Pałacu Buckingham jest udostępniona dla turystów – zwiedzać je można wówczas, gdy monarchini wyjeżdża na wakacje, czyli w sierpniu i we wrześniu.

Znajdująca się w Pradze bazylika pod wezwaniem świętego Jerzego to jeszcze jeden z przykładów sakralnej architektury w Czechach. Obiektu tego szukać należy na Hradczanach. Jest on aktualnie bardzo chętnie odwiedzany przez turystów, których akurat na praskich Hradczanach zawsze jest pełno. Historia sakralnych obiektów wzniesionych w tym właśnie miejscu sięga jeszcze lat dwudziestych dziesiątego stulecia. Prace nad obecną świątynią rozpoczęte zostały natomiast w latach siedemdziesiątych tegoż wieku. Trwały one na dobrą sprawę wiele stulecie. Świątynia na przestrzeni tych wielu lat była konsekwentnie rozbudowywana oraz wzbogacana o coraz to nowe elementy. Jednym z nich jest dla przykładu wykonany w stylu renesansowym portal, na którym przedstawiono scenę, jak święty Jerzy walczy ze smokiem. Portal ten powstał w pierwszej połowie szesnastego stulecia. W dziewiętnastym stuleciu wnętrze świątyni doczekało się poważnych prac remontowych, których celem było odtworzenie jego romańskiego charakteru.

Znajdująca się we Franciszkowych Łaźniach cerkiew świętej Olgi jest jednym z sakralnych obiektów znajdujących się na terenie Republiki Czeskiej. Pierwsza prawosławna świątynia w tym miejscu została zbudowana ze względu na licznie tu przyjeżdżających rosyjskich turystów. Jednakże msze były tutaj celebrowane jedynie w porze letniej. Natomiast obiekt znany obecnie powstał w tym miejscu w latach osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia – jego wybudowanie zajęło łącznie osiem lat. Już w dziesięć lat po wyświęceniu cerkiew poddana została generalnemu remontowi. Wraz z początkiem minionego stulecia natomiast otoczono ją murem wybudowanym z kamienia. Kiedy wybuchła pierwsza wojna światowa, cerkiew została zamknięta dla wiernych. Począwszy od okresu dwudziestolecia międzywojennego, cerkiew niejednokrotnie zmieniała swój status – status parafialnej świątyni traciła kilka razy. Nabożeństwa organizowano w niej z bardzo zróżnicowaną częstotliwością. Podlegała również ponadto pod różne jurysdykcje.