Podróże

Znajdująca się w Karlowych Warach cerkiew świętych Piotra i Pawła to kolejny przykład sakralnych obiektów znajdujących się obecnie na terenie Republiki Czeskiej. Jak oczywiście nietrudno się domyślić, jest to świątynia prawosławna. Podlega ona pod Rosyjski Kościół Prawosławny. Inicjatorką wybudowania tego obiektu była księżna nazwiskiem Elena Pawłowna. Pomysł takowy pojawił się już na początku lat sześćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Karlowe Wary już wówczas były bardzo znaną miejscowością uzdrowiskową chętnie odwiedzaną przez zamożnych Rosjan. Zaczęto nawet organizować zbiórkę pieniędzy na ten cel, nie mniej jednak nie przyniosła ona oczekiwanych rezultatów. Koniec końców, prace przy budowie cerkwi ruszyły dopiero w latach dziewięćdziesiątych wieku dziewiętnastego. Trwały cztery lata, po czym obiekt został wyświęcony. Niedługo potem, bo zaledwie po upływie sześciu lat, trzeba było przeprowadzić w nim dość poważny remont. Swoim zasięgiem objął on część tego obiektu, w tym też kopuły.

Jednym z bardzo wielu przykładów obiektów sakralnych, jakie znajdują się na terenie Republik Czeskiej jest zlokalizowana w Ołomuńcu katedra świętego Wacława. Inicjatorem wzniesienia tego obiektu był Świętopełk, czeski książę reprezentujący dynastię Przemyślidów. Panował on zaledwie dwa lata, nie mniej jednak jest pewne, że budowa kościoła ruszyła jeszcze przed jego panowaniem – miało to zatem miejsce albo u schyłku jedenastego stulecia, albo zaraz na początku dwunastego. Początkowo obiekt ten wzniesiony został w romańskim stylu. W latach sześćdziesiątych trzynastego stulecia miał tutaj miejsce dość poważny pożar. Zaszła wówczas konieczność odbudowania świątyni – właśnie wtedy nadany jej został charakter gotycki. Kolejna poważna przebudowa miała miejsce na przełomie lat osiemdziesiątych oraz dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia i w jej wyniku obiekt zyskał neogotycki wygląd. W chwili obecnej kościół ten jest chętnie odwiedzany przez turystów. Znajdują się tu relikwie świętej Urszuli.

Znajdujący się w Sztokholmie kościół pod wezwaniem świętego Jakuba to kolejna w tym mieście świątynia ewangelicko-luterańska. Powstał on w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia. Jego wybudowanie trwało łącznie sześć lat. Można przy tej okazji dodać, iż w miejscu, w którym stoi obecnie, już wcześniej znajdowały się sakralne obiekty – dla przykładu na początku lat pięćdziesiątych siedemnastego wieku została tutaj wzniesiona drewniana kaplica. Inicjatywa wybudowania tutaj kościoła z prawdziwego zdarzenia należała do Gustawa III – zaczęto nawet te przedsięwzięcie realizować, aczkolwiek spotkało się ono z falą bardzo ostrej krytyki. Dlatego też z niego zrezygnowano i zaprzestano na rozbudowaniu istniejącej już kaplicy. Potem trzeba było bardzo długo czekać na wybudowanie tu świątyni znanej w takiej postaci, jak dzisiaj. Miało to nierozerwalny związek ze zwiększającą się liczbą mieszkańców Sztokholmu. Kościołowi został nadany neogotycki charakter. Obok kościoła stoi siedemnastowieczna dzwonnica.

Znajdujący się w Sztokholmie kościół pod wezwaniem Katarzyny to kolejna świątynia ewangelicko-luterańska w tym mieście. Patronką tego kościoła jest Katarzyna, która była matka jednego z najbardziej znanych królów szwedzkich, a mianowicie Karola X Gustawa. Obiekt zlokalizowany jest na wzgórzu nazwanym również jej imieniem. W całej historii kraju jest to miejsce o bardzo szczególnym znaczeniu. Kiedy bowiem w Sztokholmie wraz z początkiem lat dwudziestych szesnastego stulecia odbyła się krwawa łaźnia, ciała zabitych zostały spalone właśnie tutaj – śmierć poniosło wówczas osiemdziesięciu dwóch magnatów. Kościół powstał w drugiej połowie siedemnastego stulecia. Prace nad nim ruszyły w latach pięćdziesiątych tegoż wieku, a ukończone zostały trzydzieści dziewięć lat później. W historii tej świątyni przydarzyły się dwa bardzo poważne pożary. Ten drugi miał miejsce przed dziewiętnastoma laty. Wówczas jego odbudowa oraz rekonstrukcja kosztowały dwieście siedemdziesiąt milionów koron szwedzkich.

W Czechach znajduje się bardzo wiele żydowskich świątyń. Znakomitym tego przykładem może być w tym miejscu zlokalizowana w Pradze synagoga Klausa. Szukać jej należy w pobliżu starego cmentarza żydowskiego. Jej taka, a nie inna nazwa wzięła się stąd, że wcześniej w tym miejscu znajdowały się trzy inne, aczkolwiek znacznie mniejsze świątynie. Określano je mianem właśnie Klausów. Obiekt w takim kształcie, w jakim znany jest obecnie powstał w stuleciu siedemnastym na przełomie lat osiemdziesiątych oraz dziewięćdziesiątych. Jego wybudowanie zajęło łącznie pięć lat. Mniej więcej dwieście lat później zdecydowano się na przebudowę cerkwi. Dość długo prawo do modlenia się w tej świątyni przysługiwało jedynie osobom zrzeszonym w praskim Bractwie Pogrzebowym – Chewra Kadisza. Cerkiew w całej swojej historii niejednokrotnie poddawana była pracom remontowym. Od lat dwudziestu sześciu podlega ona pod działające w Pradze Muzeum Żydowskie. Podziwiać tam można obecnie ekspozycje stałe, jak i przejściowe.

Jednym z bardzo wielu obiektów sakralnych znajdujących się w Republice Czeskiej jest Synagoga Staronowa. Ta bardzo słynna świątynia zlokalizowana jest w Pradze – a mówiąc precyzyjniej, w żydowskiej dzielnicy o nazwie Josefov. Słynie ona przede wszystkim z tego, iż na całym kontynencie europejskim jest najstarszą spośród wszystkich czynnych synagog. Powstała ona bowiem wraz z początkiem lat siedemdziesiątych trzynastego stulecia. Został jej nadany charakter wczesnogotycki. Początkowo określano ją mianem Wielkiej tudzież Nowej. Przydomek Staronowa świątynia ta zyskała dopiero w szesnastym stuleciu. Miało to związek z tym, że właśnie w tamtym mniej więcej czasie zaczęły na ziemiach czeskich powstawać nowe synagogi. Na temat tego obiektu krąży do dnia dzisiejszego bardzo wiele opowieści oraz rozmaitych legend. Mówią one o rozmaitych rzeczach, a między innymi o tym, że świątynię wybudowali ludzie, którzy uciekli z Jerozolimy po tym, jak została tam zburzona legendarna już Świątynia Jerozolimska.

Znajdująca się w czeskiej stolicy katedra świętego Wita to jeden z najbardziej znanych obiektów sakralnych nie tylko w Pradze, ale i w całych Czechach. Jej patronem jest nie tylko święty Wit, ale również święci Wacław oraz Wojciech. To bardzo chętnie odwiedzany przez turystów obiektów – kolejki osób oczekujących na wejście są tutaj zawsze bardzo długie. Budowla robi ogromne wrażenie zarówno z zewnątrz, jak i od środka. Budowa tej świątyni ruszyła w latach czterdziestych czternastego stulecia i wliczając w to wszelakie przebudowy, rozbudowy i tym podobne, zajęła łącznie kilka stuleci. Katedrze nadany został charakter gotycki. Warto przy tej okazji nadmienić, iż wcześniej w tym miejscu znajdowała się inna świątynia wzniesiona w romańskim stylu jeszcze w połowie lat dwudziestych dziesiątego stulecia. Dla czeskiego narodu katedra świętego Wita ma ogromne znaczenie – zarówno pod względem historycznym, jak i kulturowym. Pochowanych tutaj zostało wielu władców czeskich, ale to nie jedyny powód.

Klasztor Hradisko to kolejny z przykładów obiektów o charakterze sakralnym, jakie znaleźć można na terytorium Republiki Czeskiej. Obiekt powyższy zlokalizowany jest w Ołomuńcu. Zaliczany jest do zabytkowych obiektów. Powstał on w latach siedemdziesiątych jedenastego stulecia. Była to głównie inicjatywa Ottona I Pięknego, ówczesnego księcia ołomunieckiego. To on właśnie sprowadził na te ziemie ojców benedyktynów. W klasztorze tym przebywali oni do połowy dwunastego stulecia, kiedy to ich miejsce zajęli norbertanie. W rękach norbertan klasztor ten znajdował się mniej więcej do połowy lat osiemdziesiątych osiemnastego wielu. W wyniku wojny trzydziestoletniej budynek został zniszczony – do tego stopnia, że podjęto decyzję o zastąpieniu go nowym. Stosowne prace w tym zakresie ruszyły w połowie siedemnastego wieku, zakończyły się natomiast w pierwszej połowie kolejnego stulecia. Właśnie wówczas obiektowi został nadany charakter barokowy. Obecnie swoją siedzibę posiada tutaj wojskowy szpital.

Klasztor na Strahowie to niewątpliwie jeden z najbardziej znanych obiektów sakralnych, jakie znajdują się w Czechach. Szukać go należy w Pradze, a mówiąc precyzyjniej – na Hradczanach. Jego fundatorem był książę Władysław II. Obiekt ten powstał wraz z początkiem lat czterdziestych dwunastego stulecia. Nosi wezwanie Najświętszej Maryi Panny. Powstał w regule benedyktyńskiej, nie mniej jednak w tym samym roku, w którym został on założony, przejęli go norbertanie. W ich rękach klasztor pozostaje zresztą do dnia dzisiejszego, chociaż zaznaczyć należy, że była tutaj przetrwa trwająca łącznie czterdzieści dziewięć lat. Jednakże od dwudziestu lat norbertanie znowu mają tutaj swoją siedzibę. W skład tego klasztornego zespołu wchodzi kilka obiektów. Wymienić w tym miejscu można między innymi kościoły Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny oraz świętego Rocha. Niezwykle istotna jest tutaj także Biblioteka – udostępniona jest ona dla turystów, a podziwiać w niej można wiele bardzo cennych zabytków.

Kościół świętego Gawła to jeszcze jeden z przykładów sakralnej architektury czeskiej. Obiekt ten znajduje się w Pradze, a mówiąc dokładniej – na Starym Mieście. Historia tej świątyni jest generalnie rzecz biorąc bardzo interesująca. Rozpoczęła się ona natomiast w trzynastym stuleciu – wówczas, w latach trzydziestych, przystąpiono do prac związanych z wybudowaniem tego obiektu. Trwały one w sumie trzydzieści jeden lat. Świątynia ta powstała z polecenia czeskiego władcy Wacława I. W wieku czternastym doczekała się przebudowy – wtedy nadany jej został charakter gotycki. Aktualnie natomiast kościół charakteryzuje się barokowym wyglądem – jest to efekt kolejnych poważnych prac, jakie prowadzone tutaj były w siedemnastym oraz osiemnastym stuleciu. Kościół ten zasłynął z bardzo wielu rzeczy. W ramach ciekawostki podać można w tym miejscu informację, iż swoje kazania wygłaszał tutaj między innymi Jan Hus. Chociaż świątyni nadano barokowy styl, nie pozbawiono jej wnętrza wielu gotyckich elementów.