Podróże

Sztokholmski kościół Oskara jest również świątynią ewangelicko-luterańską. Jego budowa ruszyła w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia i trwała łącznie sześć lat. Kościół został konsekrowany sto sześć lat temu. Jego patronem został król Szwecji Oskar II. W taki właśnie sposób chciano uczcić jubileusz jego ćwierćwiecza zasiadania na tronie. Do dzisiejszych czasów wygląd zewnętrzny tego obiektu na dobrą sprawę wcale nie uległ zmianom. Tego samego natomiast nie można powiedzieć o jego wnętrzu, ponieważ te zmieniło się w dość dużym stopniu. Świątyni tej nadano neogotycki charakter, ale spotkało się to z falą bardzo poważnej krytyki – stąd też właśnie zmiany w jej wnętrzu. Najwyższa wieża liczy sobie na wysokość siedemdziesiąt sześć metrów. Początkowo znajdował się tutaj inny aniżeli obecnie ołtarz główny – ten oryginalny był wykonany w neogotyckim stylu, ale zastąpiono go zupełnie innym, choć również nawiązującym do wzorów z epoki średniowiecza. Ma obecnie on postać płaskorzeźby.

Znajdujący się w Sztokholmie Kościół Niemiecki należy do szerokiego dość grona obiektów o charakterze sakralnym, jakie podziwiać można w tym mieście. Obiekt ten powstał w pierwszej połowie stulecia siedemnastego na przełomie lat trzydziestych oraz czterdziestych. Jego wybudowanie zajęło w sumie cztery lata. Wzniesienie tej świątyni miało nierozerwalny związek z niemieckimi wpływami, jakie w Sztokholmie zaznaczały się poczynając już od trzynastego wieku. Od tego bowiem czasu zaczęli do tego miasta przybywać niemieccy rzemieślnicy oraz kupcy. W miejscu, w którym obecnie znajduje się Kościół Niemiecki już wcześniej była inna świątynia. W latach siedemdziesiątych dziewiętnastego wieku wybuchł tutaj pożar, wskutek czego zaszła konieczność całkowitego odbudowania kościelnej wieży. Ta aktualna mierzy sobie na wysokość niemalże dziewięćdziesiąt sześć metrów. Wnętrze świątyni zostało wykonane tak w stylu renesansowym, jak i barokowym – znajdują się tutaj bowiem liczne elementy każdego spośród nich.

Znajdujący się w Sztokholmie kościół pod wezwaniem świętego Eryka jest świątynią katolicką. Pełna jego nazwa brzmi Katolicka Katedra świętego Eryka. Obiekt ten powstał w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia, wtedy również został po raz pierwszy konsekrowany. Po raz dugi miało to miejsce przed dwudziestoma sześcioma laty – po tym, jak kościół ten został rozbudowany – rozbudowa ta miała bardzo gruntowny charakter. świątynia ta nie jest dużym obiektem. Składa się z jednej tylko nawy. Jej fasada posiada obecnie neoromański charakter. w takim tez stylu zostało utrzymane wnętrze tego kościoła, chociaż nie brakuje w nim również elementów zaczerpniętych z modernizmu. Koszt przebudowy kościoła został oszacowany na dwadzieścia cztery miliony koron szwedzkich. Zdecydowana większość tej kwoty pochodziła z datków wiernych. Jako ciekawostkę można dodać w tym miejscu, iż odbywające się w tym kościele nabożeństwa są nie tylko w języku szwedzkim, ale również i w wielu innych, w tym także po polsku.

Znajdujący się w Sztokholmie Kościół Fiński to kolejny przykład świątyni ewangelicko-luterańskiej. Oficjalnie jest to kościół pod wezwaniem Fryderyka I. początki tej świątyni sięgają jeszcze przełomu lat czterdziestych oraz pięćdziesiątych siedemnastego stulecia, kiedy to powstał budynek noszący nazwę Lilla Bollhuset. Było to miejsce służące dworowi królewskiemu do zabaw – organizowano tam przedstawienia teatralne oraz grano w piłkę. W połowie lat dwudziestych osiemnastego stulecia budynek ten zakupiła parafia kościoła luterańskiego. Zapadła wówczas decyzja o przekształceniu go w kościół. Prace w tym zakresie przebiegły bardzo szybko, albowiem już po zaledwie kilku miesiącach nowa świątynia została konsekrowana. Wygląd zewnętrzny tego obiektu jest bardzo mylący – w żadnym wypadku nie kojarzy się on bowiem z kościołem. Wnętrze tego budynku nie jest duże – jednorazowo zmieścić się tutaj może niespełna czterysta osób. Na uwagę zasługują tutaj organy zbudowane u schyłku osiemnastego wieku.

Kościół Gustawa Adolfa, który znajduje się w Sztokholmie, jest świątynią ewangelicko-luterańską. Gustaw II Adolf będący jego patronem był jednym z bohaterów wojny trzydziestoletniej. Obiekt ten cieszy się oficjalnym statusem zabytku. Powstał on w latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Jego wybudowanie zajęło łącznie dwa lata. Projekt sporządził architekt nazwiskiem Carl Moller – był on jednym z najbardziej wziętych architektów w tamtych czasach. W konsekracji tej świątyni uczestniczyło wielu znamienitych gości z ówczesnym królem Szwecji Oskarem II na czele. Wydarzenie te miało miejsce w dwieście sześćdziesiątą rocznicę śmierci Gustawa II Adolfa. Świątyni został nadany charakter neogotycki. Jest to trójnawowa budowla. Na jej wieży umieszczono dwa dzwony – jeden i drugi zostały odlane w rok po konsekracji kościoła. Okna prezentują się wyjątkowo dekoracyjnie, albowiem są w nich umieszczone piękne witraże. Na uwagę zasługują także organy pochodzące sprzed czterdziestu jeden lat.

Kościół Gustawa Wazy znajdujący się w szwedzkiej stolicy jest następnym przykładem świątyni ewangelicko-luterańskiej jaka znajduje się w tym mieście. Jest to obiekt posiadający status zabytkowego. Powstał on na początku minionego stulecia. Jego wybudowanie zajęło w sumie pięć lat. Osiem lat po konsekracji został on poddany bardzo gruntownemu remontowi, który zajął cały rok. Witraże oraz mozaiki, które można dzisiaj we wnętrzu tej świątyni podziwiać zostały wykonane przed pięćdziesięcioma trzema laty. Są one dziełem artysty nazwiskiem Einar Forseth. Kościół poddawany był przebudowom również i w latach sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych minionego stulecia. Przed kilkunastoma laty natomiast prowadzono prace renowacyjne przy fasadzie tego obiektu. W ramach ciekawostki warto tutaj dodać, iż rzeźba, która zdobi tutejszy ołtarz główny jest największą w całej Szwecji rzeźbą wykonaną w stylu barokowym. Powstała ona w pierwszej połowie osiemnastego stulecia, miała trafić do katedry w Uppsali.

Jednym z kościołów znajdujących się w Sztokholmie jest kościół Adolfa Fryderyka. Jest to świątynia ewangelicko-luterańska. Cieszy się ona statusem zabytkowego obiektu. Obiekt ten został wybudowany w drugiej połowie osiemnastego stulecia. Trwało to łącznie pięć lat. Materiałami, jaki do tego celu użyto były drewno oraz cegła. Warto przy tej okazji nadmienić, iż w tym miejscu znajdowała się wcześniej inny obiekt sakralny – była to wybudowana z drewna kaplica, pochodziła ona mniej więcej z połowy lat siedemdziesiątych siedemnastego stulecia. Podczas budowy kościoła nie zniszczono jej, ale pozostawiono na swoim miejscu. Generalnie rzecz biorąc, powyższemu kościołowi nadano charakter klasycystyczny, nie mniej jednak nie zabrakło tutaj elementów zaczerpniętych ze stylu rokoko. Świątynia jest wyposażona w pięć dzwonów. Ten najważniejszy pochodzi z pierwszej połowy dziewiętnastego wieku. Odlewany był dwukrotnie, ale nie jest najstarszym z dzwonów. Organy zaś pochodzą sprzed czterdziestu trzech lat.

Kościół Engelbrekta to kolejny z kościołów znajdujących się na terenie Sztokholmu. Jest to świątynia ewangelicko-luterańska. Obiekt ten cieszy się statusem zabytkowego. Powstał on w pierwszej połowie minionego stulecia. Jego budowa trwała cztery lata i została zakończona w tym samym roku, w którym wybuchła pierwsza wojna światowa. Stosowny projekt sporządził jeden z najbardziej znanych szwedzkich architektów tamtych czasów, a mianowicie Lars Israel Wahlman. Styl architektoniczny tego obiektu trudny jest do jednoznacznego zdefiniowania. Wspomniany powyżej architekt reprezentował przede wszystkim nurt secesyjny, z tego tez powodu tego rodzaju elementów jest tutaj zdecydowanie najwięcej. Nie brakuje tutaj ponadto elementów zaczerpniętych ze szwedzkiego romantyzmu oraz ze sztuki bizantyjskiej. Generalnie rzecz biorąc, całość przedstawia się bardzo interesująco. Dodać należy, że komponuje się ona idealnie z architekturą otoczenia tego kościoła stanowiącą nawiązanie do wzorców rodem z Austrii.

Znajdujący się w Sztokholmie kościół pod wezwaniem świętego Jakuba to kolejna w tym mieście świątynia ewangelicko-luterańska. Powstał on w drugiej połowie dziewiętnastego stulecia. Jego wybudowanie trwało łącznie sześć lat. Można przy tej okazji dodać, iż w miejscu, w którym stoi obecnie, już wcześniej znajdowały się sakralne obiekty – dla przykładu na początku lat pięćdziesiątych siedemnastego wieku została tutaj wzniesiona drewniana kaplica. Inicjatywa wybudowania tutaj kościoła z prawdziwego zdarzenia należała do Gustawa III – zaczęto nawet te przedsięwzięcie realizować, aczkolwiek spotkało się ono z falą bardzo ostrej krytyki. Dlatego też z niego zrezygnowano i zaprzestano na rozbudowaniu istniejącej już kaplicy. Potem trzeba było bardzo długo czekać na wybudowanie tu świątyni znanej w takiej postaci, jak dzisiaj. Miało to nierozerwalny związek ze zwiększającą się liczbą mieszkańców Sztokholmu. Kościołowi został nadany neogotycki charakter. Obok kościoła stoi siedemnastowieczna dzwonnica.

Znajdujący się w Sztokholmie kościół pod wezwaniem Katarzyny to kolejna świątynia ewangelicko-luterańska w tym mieście. Patronką tego kościoła jest Katarzyna, która była matka jednego z najbardziej znanych królów szwedzkich, a mianowicie Karola X Gustawa. Obiekt zlokalizowany jest na wzgórzu nazwanym również jej imieniem. W całej historii kraju jest to miejsce o bardzo szczególnym znaczeniu. Kiedy bowiem w Sztokholmie wraz z początkiem lat dwudziestych szesnastego stulecia odbyła się krwawa łaźnia, ciała zabitych zostały spalone właśnie tutaj – śmierć poniosło wówczas osiemdziesięciu dwóch magnatów. Kościół powstał w drugiej połowie siedemnastego stulecia. Prace nad nim ruszyły w latach pięćdziesiątych tegoż wieku, a ukończone zostały trzydzieści dziewięć lat później. W historii tej świątyni przydarzyły się dwa bardzo poważne pożary. Ten drugi miał miejsce przed dziewiętnastoma laty. Wówczas jego odbudowa oraz rekonstrukcja kosztowały dwieście siedemdziesiąt milionów koron szwedzkich.