Szczawnica i Kudowa-Zdrój
Szczawnica to miejscowość położona w województwie małopolskim. Jej powierzchnia zajmuje prawie trzydzieści trzy kilometry kwadratowe, jeżeli zaś chodzi o liczbę ludności, to wynosi ona nieco ponad sześć tysięcy. Nadania praw miejskich Szczawnica doczekała się przed czterdziestoma siedmioma laty. Funkcję uzdrowiskową pełniła już w połowie dziewiętnastego stulecia. Przyjeżdżają tutaj przede wszystkim osoby cierpiące z powodu schorzeń układu pokarmowego oraz oddechowego. Wpływ na to mają nie tylko niesamowicie korzystne warunki atmosferyczne, jakie tu panują, ale również obecność szczaw alkalicznych słonych. W planach jest otwarcie placówki muzealnej, w której zaprezentowane byłyby eksponaty związane z historią tego uzdrowiska. Póki co, przedsięwzięcie jest na etapie gromadzenia tychże eksponatów. Ponadto Szczawnica odwiedzana jest bardzo chętnie przez amatorów narciarstwa. Tras narciarskich jest tutaj sporo. Największa spośród nich liczy sobie dwa kilometry i posiada wyciąg czterokrzesełkowy.
Kudowa-Zdrój to jeszcze jedna nasza rodzima miejscowość uzdrowiskowa. Zlokalizowana jest w województwie dolnośląskim. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie trzydzieści cztery kilometry kwadratowe, a zamieszkiwana jest przez ponad dziesięć tysięcy osób. Nadania praw miejskich doczekała się przed sześćdziesięcioma czterema laty. Pierwsze historycznie udokumentowane informacje na jej temat pochodzą z lat pięćdziesiątych czternastego stulecia. Początkowo znajdowała się na tym terenie bardzo mała osada wiejska. Lecznicze źródła zostały tutaj odkryte w wieku siedemnastym. Wody te charakteryzowały się między innymi zróżnicowaniem w zakresie składu chemicznego. Niedługo potem pojawiły się tu pierwsze urządzenia kąpielowe. Uzdrowisko to oczywiście główna atrakcja tej miejscowości, ale jest utaj wiele interesujących miejsc, które warto zobaczyć. Wspomnieć należy chociażby o słynnej Kaplicy Czaszek w dzielnicy o nazwie Czermna – w skali europejskiej jest to jeden z trzech zaledwie obiektów tego rodzaju.
Muszyna położona jest w województwie małopolskim. Jest to jedna z bardziej znanych polskich miejscowości uzdrowiskowych. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie dwadzieścia cztery kilometry kwadratowe. Zamieszkiwana jest przez niemalże pięć tysięcy osób. Prawa miejskie zostały jej nadane wraz z początkiem lat czterdziestych czternastego stulecia. Miejscowość ta uzdrowiskiem stała się w latach dwudziestych minionego wieku. Uzyskanie takiego statusu stało się możliwe dzięki staraniom czynionym przez dwie osoby, a byli to panowie Seweryn Mściwujewski oraz Antoni Jurczak. Członkiem Związku Uzdrowisk Polskich Muszyna stała się na dziewięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Działania wojenne zdewastowały niestety wszystkie urządzenia. Działalność o charakterze uzdrowiskom wznowiono tutaj dopiero trzynaście lat po zakończeniu wojny. Muszyna jest wyposażona w bardzo bogate źródła wód mineralnych o leczniczych właściwościach. Są one zasobne w niezbędne dla ludzkiego organizmu pierwiastki.
Jedną z naszych rodzimych miejscowości wypoczynkowych jest Busko-Zdrój. Miasta tego szukać należy w województwie świętokrzyskim. Zajmuje powierzchnię nieco ponad dwunastu kilometrów kwadratowych. Na stałe zamieszkiwane jest przez siedemnaście tysięcy osób. Prawa miejskie zostały mu nadane w latach osiemdziesiątych trzynastego stulecia. Pierwsze wzmianki na temat znajdujących się tutaj solanek pochodzą z początku lat pięćdziesiątych trzynastego wieku. Natomiast pierwsze dokładne badania dotyczące możliwości w zakresie wykorzystania tych wód do leczniczych celów przeprowadzone zostały w pierwszych latach wieku dziewiętnastego. Na dzień dzisiejszy sanatoryjne zaplecze Buska-Zdroju tworzy trzynaście obiektów. Miejsc dla kuracjuszy z każdym jednym rokiem przybywa, albowiem od trzech lat prowadzona jest systematyczna rozbudowa sanatoriów. Liczba przeprowadzanych tu zabiegów przekracza w skali roku półtora miliona. Wykorzystywane do tego celu są borowina oraz wody siarczkowe i jodkowo-bromkowe.
Wieliczka to bardzo znana polska miejscowość – nie tylko w naszym kraju, ale również i poza jego granicami. Od trzydziestu jeden lat figuruje bowiem na liście dziedzictwa światowego UNESCO. Szukać jej należy w województwie małopolskim. Zajmuje powierzchnię prawie trzynastu i pół kilometrów kwadratowych, natomiast jeżeli chodzi o liczbę ludności, to sięga ona dwudziestu tysięcy. Nadania praw miejskich Wieliczka doczekała się wraz z początkiem lat dziewięćdziesiątych trzynastego stulecia. Tym z czego słynie ta miejscowość na całym świecie jest unikatowa kopalnia soli. Jest ona bardzo chętnie odwiedzana przez turystów – zarówno krajowych, jak i zagranicznych. Ich ilość w skali roku oceniana jest na ponad milion. Kopalnia soli słynie nie tylko ze swoich turystycznych walorów, ale również ze swoich właściwości leczniczych – znajduje się w niej sanatorium, którego kuracjuszami są osoby cierpiące z powodu schorzeń układu oddechowego. Warto również odwiedzić w Wieliczce Muzeum Żup Krakowskich.