Podróże

Szczawnica to miejscowość położona w województwie małopolskim. Jej powierzchnia zajmuje prawie trzydzieści trzy kilometry kwadratowe, jeżeli zaś chodzi o liczbę ludności, to wynosi ona nieco ponad sześć tysięcy. Nadania praw miejskich Szczawnica doczekała się przed czterdziestoma siedmioma laty. Funkcję uzdrowiskową pełniła już w połowie dziewiętnastego stulecia. Przyjeżdżają tutaj przede wszystkim osoby cierpiące z powodu schorzeń układu pokarmowego oraz oddechowego. Wpływ na to mają nie tylko niesamowicie korzystne warunki atmosferyczne, jakie tu panują, ale również obecność szczaw alkalicznych słonych. W planach jest otwarcie placówki muzealnej, w której zaprezentowane byłyby eksponaty związane z historią tego uzdrowiska. Póki co, przedsięwzięcie jest na etapie gromadzenia tychże eksponatów. Ponadto Szczawnica odwiedzana jest bardzo chętnie przez amatorów narciarstwa. Tras narciarskich jest tutaj sporo. Największa spośród nich liczy sobie dwa kilometry i posiada wyciąg czterokrzesełkowy.

Kudowa-Zdrój to jeszcze jedna nasza rodzima miejscowość uzdrowiskowa. Zlokalizowana jest w województwie dolnośląskim. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie trzydzieści cztery kilometry kwadratowe, a zamieszkiwana jest przez ponad dziesięć tysięcy osób. Nadania praw miejskich doczekała się przed sześćdziesięcioma czterema laty. Pierwsze historycznie udokumentowane informacje na jej temat pochodzą z lat pięćdziesiątych czternastego stulecia. Początkowo znajdowała się na tym terenie bardzo mała osada wiejska. Lecznicze źródła zostały tutaj odkryte w wieku siedemnastym. Wody te charakteryzowały się między innymi zróżnicowaniem w zakresie składu chemicznego. Niedługo potem pojawiły się tu pierwsze urządzenia kąpielowe. Uzdrowisko to oczywiście główna atrakcja tej miejscowości, ale jest utaj wiele interesujących miejsc, które warto zobaczyć. Wspomnieć należy chociażby o słynnej Kaplicy Czaszek w dzielnicy o nazwie Czermna – w skali europejskiej jest to jeden z trzech zaledwie obiektów tego rodzaju.

Muszyna położona jest w województwie małopolskim. Jest to jedna z bardziej znanych polskich miejscowości uzdrowiskowych. Zajmuje powierzchnię wynoszącą prawie dwadzieścia cztery kilometry kwadratowe. Zamieszkiwana jest przez niemalże pięć tysięcy osób. Prawa miejskie zostały jej nadane wraz z początkiem lat czterdziestych czternastego stulecia. Miejscowość ta uzdrowiskiem stała się w latach dwudziestych minionego wieku. Uzyskanie takiego statusu stało się możliwe dzięki staraniom czynionym przez dwie osoby, a byli to panowie Seweryn Mściwujewski oraz Antoni Jurczak. Członkiem Związku Uzdrowisk Polskich Muszyna stała się na dziewięć lat przed wybuchem drugiej wojny światowej. Działania wojenne zdewastowały niestety wszystkie urządzenia. Działalność o charakterze uzdrowiskom wznowiono tutaj dopiero trzynaście lat po zakończeniu wojny. Muszyna jest wyposażona w bardzo bogate źródła wód mineralnych o leczniczych właściwościach. Są one zasobne w niezbędne dla ludzkiego organizmu pierwiastki.

Rymanów-Zdrój to jeszcze jedna miejscowość uzdrowiskowa w naszym kraju. Szukać jej należy w województwie podkarpackim. Źródła leczniczych wód odkryte tutaj zostały w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. Zadecydował o tym zupełny przypadek. Ówczesna właścicielka tej miejscowości, a mianowicie Anna Potocka, wybrała się wraz ze swoimi dziećmi na spacer – cennego odkrycia dokonał jeden z jej synków. Badania nad tym czy z leczniczego punktu widzenia źródła są rzeczywiście przydatne zajęły łącznie trzy lata. Kiedy zostało potwierdzone, że w rzeczy samej wody te odznaczają się leczniczymi właściwościami, rozpoczęto budować pierwsze pensjonaty. Rymanów-Zdrój pod tym względem rozwijał się naprawdę wspaniale, powstały nowe obiekty wyposażane w potrzebne do rozmaitych kuracji urządzenia. Druga wojna światowa zniszczyła tu jednak wszystko. Po jej zakończeniu przystąpiono do odbudowy uzdrowiska. Warto nadmienić, iż kuracjuszami były tu tak znane osoby jak dla przykładu Stanisław Wyspiański.

Jedną z naszych rodzimych miejscowości wypoczynkowych jest Busko-Zdrój. Miasta tego szukać należy w województwie świętokrzyskim. Zajmuje powierzchnię nieco ponad dwunastu kilometrów kwadratowych. Na stałe zamieszkiwane jest przez siedemnaście tysięcy osób. Prawa miejskie zostały mu nadane w latach osiemdziesiątych trzynastego stulecia. Pierwsze wzmianki na temat znajdujących się tutaj solanek pochodzą z początku lat pięćdziesiątych trzynastego wieku. Natomiast pierwsze dokładne badania dotyczące możliwości w zakresie wykorzystania tych wód do leczniczych celów przeprowadzone zostały w pierwszych latach wieku dziewiętnastego. Na dzień dzisiejszy sanatoryjne zaplecze Buska-Zdroju tworzy trzynaście obiektów. Miejsc dla kuracjuszy z każdym jednym rokiem przybywa, albowiem od trzech lat prowadzona jest systematyczna rozbudowa sanatoriów. Liczba przeprowadzanych tu zabiegów przekracza w skali roku półtora miliona. Wykorzystywane do tego celu są borowina oraz wody siarczkowe i jodkowo-bromkowe.

Ciechocinek to jedna z najbardziej znanych polskich miejscowości uzdrowiskowych. Znajduje się w województwie kujawsko-pomorskim. Zajmuje powierzchnię wynoszącą nieco ponad piętnaście kilometrów kwadratowych, natomiast liczba ludności sięga prawie jedenastu tysięcy. Nadania praw miejskich Ciechocinek doczekał się przed dziewięćdziesięcioma trzema laty. Każdego roku przyjeżdża tutaj przeszło sto tysięcy turystów oraz kuracjuszy. Leczone są tutaj rozmaite choroby – między innymi schorzenia reumatyczne, choroby układu nerwowego, problemy z krążeniem i mnóstwo innych. Liczba wykonywanych tutaj zabiegów jest dość pokaźna, a do tego celu wykorzystywane są dla przykładu solankowe kąpiele, masaże, kąpiele siarkowe oraz krioterapia. W Ciechocinku znajdują się nie tylko szpitale uzdrowiskowe oraz sanatoria. Nie brakuje tu również typowo wypoczynkowych ośrodków. Bardzo dobrze rozwinięta jest infrastruktura gastronomiczna, są pijalnie leczniczych wód. Dodatkową atrakcją są również zabytkowe obiekty.

Niewielu z nas zdaje sobie sprawę z tego, jakie konsekwencje niesie za sobą niedobór jodu. Jod to jeden z tych mikroelementów, których znaczenia w ogóle nie doceniamy i właściwie nie bardzo wiemy, co może spowodować jego brak. Jest on nam niezbędny do prawidłowego funkcjonowania naszego orgaznizmu. Jego brak powoduje rozkojarzenie, bóle głowy, zaburzenia rozwoju u dzieci, problemy z tarczycą, a także zaburzenia rytmu serca, problemy z nadciśnieniem, łamliwość paznokci i kłopoty ze skórą. Stężony jod ma czarny kolor i jest bardzo toksyczny, ale ten, którym oddychamy na plaży, nad morzem, jest zbawienny dla naszej fizyczności i psychiki. Poprawia nam samopoczucie i sprawia, że dosłownie oddychamy pełną piersią. Niedobór jodu najszybciej i najłatwiej nadrobimy na plaży, nad samym morzem w wietrzną pogodę, po sztormie lub przed nim, kiedy jest duża fala i wieje wiatr. Właśnie po przejściu sztormu jest go w powietrzu najwięcej. Jod pomaga zachować szczupłą sylwetkę ciała, dobry humor, pomaga pozbyć się kataru i uodpornić na przeziębienia, wzmacnia włosy, obniża poziom cholesterolu, a więc chroni również pośrednio przezd zawałem i miażdżycą. Jak widać pierwiastek ten niesie dla nas same pozytywy. Kiedy więc tylko mamy ku temu okazję, wybierzmy się na plażę, spędźmy tam urlop i oddychajmy jodem. Kołobrzeskie plaże szczycą się wysokim jego stężeniem w powietrzu i z pewnością dostarczenie organizmowi nieco tego ważnego pierwiastka wyjdzie nam wyłącznie na zdrowie. Jest to więc jeszcze jedna zaleta Kołobrzegu i powód, by go koniecznie odwiedzić.

Zaciszna, spokojna i bardzo zielona, bogata we florę i faunę, sprzyja wypoczynkowi. Kołobrzeg można podzielić tak zupełnie nieformalnie na dwie części, na miasto i na dzielnicę uzdrowiskową. Rozdziela je kładka, którą z dzielnicy uzdrowiskowej można się dostać do miasta, zbudowana jest nad torami, przy dworcu kolejowym. Dzielnica uzdrowiskowa, jak sama nazwa mówi, to głównie baza sanatoriów. Niemal od każdego z nich mamy blisko do morza i do plaży oraz do parku. Wzdłuż parku biegnie deptak, ulica Spacerowa, przy której w sezonie wakacyjnym (czerwiec-wrzesień) rozstawiają się budki i szczęki z pamiątkami, zabawkami, ciuchami, pocztówkami oraz pomniejsze smażalnie ryb. Oczywiście nie brakuje tu również frytek, lodów, gofrów i żelków na wagę. Deptakiem dojdziemy w jedną stronę do portu i latarni morskiej, w drugą do domu sanatoryjno-wypoczynkowego Arka. Dzielnica uzdrowiskowa to z pewnością najładniejsza część miasta, klimatyczna i pełna ptaków. Jeśli mamy własny rower, możemy pojechać na wycieczkę trasą rowerową, która biegnie wzdłuż całego deptaku. Jeżeli nie dysponujemy rowerem, to też nie problem, bo można go wypożyczyć w jednej z wypożyczalni, a niektóre domy wypoczynkowe mają własne wypożyczalnie. Podczas dłuższego pobytu codzienny spacer po dzielnicy to niemal rutyna.

Nałęczów to uzdrowiskowa miejscowość zlokalizowana w województwie lubelskim. Jej powierzchnia wynosi niecałe kilometrów kwadratowych, natomiast liczba ludności przekracza cztery tysiące. Spośród wszystkich naszych rodzimych uzdrowisk Nałęczów wyróżnia się tym, iż jest jedynym w kraju uzdrowiskiem o charakterze tylko kardiologicznym. Z leczonych tutaj chorób wymienić można między innym chorobę wieńcową czy też ogólne wyczerpanie organizmu. Jest tutaj znakomite zaplecze do rehabilitowania pacjentów, którzy przeszli zawał serca oraz operacje kardiologiczne. Uzdrowisko w Nałęczowie utworzone zostało w latach siedemdziesiątych dziewiętnastego stulecia. W chwili obecnej na uzdrowiskowy kompleks składają się sanatoria w liczbie sześciu, Kolejowy Szpital Uzdrowiskowy, a oprócz tego parę prywatnych klinik oraz placówek niepublicznych. Jest to ponadto miejscowość chętnie odwiedzana w celach czysto wypoczynkowych, nawet na weekendy, czemu sprzyja znakomicie pod tym względem rozbudowana infrastruktura.

Iwonicz-Zdrój to kolejna z polskich miejscowości uzdrowiskowych. Szukać jej należy w województwie podkarpackim. Jej powierzchnia zajmuje niespełna sześć kilometrów kwadratowych, natomiast liczba ludności oscyluje w granicach dwóch tysięcy. Jest to zatem bardzo mała miejscowość. Założona ona została w piętnastym stuleciu, aczkolwiek nadania praw miejskich doczekała się dopiero przed trzydziestoma sześcioma laty. Jest jednocześnie jednym z najbardziej wiekowych uzdrowisk w naszym kraju. O leczniczych właściwościach znajdujących się tutaj wód wspominano już w dokumentach pochodzących z piętnastego wieku. W kategoriach uzdrowiska zaczęto o Iwoniczu-Zdroju mówić u schyłku lat siedemdziesiątych szesnastego stulecia. W mieszczących się tutaj pijalniach dostępne są bardzo różne rodzaje wód. Miejscowość ta jest również bardzo atrakcyjna z turystycznego punktu widzenia. Spośród znajdujących się na jej terenie obiektów zabytkowych wymienić można między innymi wspaniałe zabytki architektury drewnianej.